او ، همچنان كه پيش ازين ياد كرديم ، نسبت به سلطان محمود سلجوقى ياغى شد و از فرمانبردارى او سرپيچى كرد . بعد به خدمت او بازگشت و رضايت خاطر او را فراهم آورد . سلطان محمود آذربايجان را به دو واگذاشت و سردارى سپاه خود را به دو داد . بر اثر اين انتصاب ميان او و جماعتى از اميران سلطان محمود كدورت‌ها و كشمكش‌هائى پيش آمد . آنان هم در نزد سلطان به - سعايت ازو پرداختند و كارى كردند كه سلطان محمود در ماه رمضان فرمان قتل او را صادر كرد و او را در باب تبريز كشت . جيوش بك يكى از مملوكان ترك سلطان محمد به شمار مىرفت . و مردى دادگر و نيك نهاد بود . وقتى به حكومت موصل و جزيره ابن عمر رسيد ، اكراد در آن نواحى پراكنده بودند . فتنه و فساد آنان و همچنين قلعه‌هاى آنان مرتبا افزايش مىيافت . از دست آنها ، هيچ راهى امنيت نداشت و عرصه به مردم تنگ شده بود امير جيوش بك تصميم گرفت كه با آنان مبارزه كند و شرشان را از سر مردم كوتاه سازد . لذا قلعه‌هاى آنان را محاصره كرد و بسيارى از آن دژها را گشود . از آن جمله قلعه‌هائى كه در شهرهاى هكاريه و وزوزان و بشنويه بودند . كردهاى عراق ازو مىترسيدند به شدتى كه وقتى او تصميم گرفت شخصا به جنگشان برود ، گريختند و در كوه‌ها و دره‌ها و تنگه‌ها پنهان شدند . بدين ترتيب در دورهء حكومت امير جيوش‌بك ، راه‌ها امن شد . مردم با اطمينان و آسودگى خاطر به سير و سفر مىپرداختند و كردها هم از ترس او ديگر جرئت حمل اسلحه و تجاوز به حقوق مردم را